Regiocanons  >  Zuid-Holland  >  Zuid-Holland

Haringvisserij

Vanaf de middeleeuwen

In de 17e eeuw was de haringvisserij een van de pijlers van de Hollandse welvaart. Gemiddeld voeren elk voorjaar 500 'buizen' naar de visgronden. Zo'n buis was een groot vissersschip waarin de haring direct na het kaken en zouten in tonnen kon worden opgeslagen.  Hierdoor bleef de vis goed en kon men lange tijd op zee blijven. Haringbuizen konden niet, zoals eerdere vissersschepen, vanaf het strand de zee in varen. Ze hadden een haven nodig. Deze lagen in het Maasmondgebied (Brielle, Schiedam, Delfshaven, Rotterdam, Vlaardingen en Maasluis) en in Enkhuizen.

Vanaf ca. 1650 ging het de visserij wat minder voor de wind. Oorzaken daarvan verschilden per gebied. Na 1850 was er sprake van een zeker herstel. Nieuwe havens langs de Noordzeekust speelden hierbij een belangrijke rol. In 1904 kreeg Scheveningen een haven. Dit was de eerste haven met een radioverbinding naar de schepen op zee: Scheveningen Radio. Sindsdien ontwikkelde Scheveningen zich tot een van de bekendste vissersplaatsen in Nederland. Vlaggetjesdag Scheveningen, de Scheveningse Haringrace en Hollandse Nieuwe uit Scheveningen werden bekende begrippen.