Canon van Eemland www.utrechtsecanons.nl
Einde aan de Mariaverering
Een van de beeldjes die de Beeldenstorm overleefde, was het Mariabeeldje dat van Amersfoort in de middeleeuwen een belangrijk pelgrimsoord had gemaakt. In 1444 was er een mirakel gebeurd in de stad. Een meisje uit Nijkerk dat wilde intreden in het Agnietenconvent, schaamde zich zo voor het eenvoudige Mariabeeldje dat ze als geschenk voor het klooster had meegenomen, dat ze het in de gracht gooide alvorens zich bij de poort te melden. Die nacht kreeg een Amersfoortse met de naam Griet Alberts Ghisen drie maal een 'soete stem' te horen, die haar opriep haar bed te verlaten en haar naar de Kamperbuitenpoort dirigeerde. Toen ze gehoor gaf aan de oproep, zag ze het beeldje in de gracht drijven: het weigerde te zinken! Het beeldje kreeg een plaatsje in de kerk, maar de wonderen begonnen nu pas. Mensen die voor het beeldje een gebed opzegden, werden genezen en ook mensen die in hachelijke omstandigheden een schietgebedje aan het Amersfoortse Mariabeeldje stuurden, werden gered. Daarmee kwam een ware cultus op gang. Rond 1504 werd het stiller rond het beeldje. In 1579, onder dreiging van de Beeldenstorm, werd het beeldje verstopt. Dat betekende, net als de beelden uit de kerk van Soest, de redding voor dit beroemde religieuze object. Resten ervan bevinden zich nog steeds in bezit van de Oud-Katholieke kerk in Amersfoort.
